|
Voorbije vrijdag leerde mijn 8-jarige zoon Kobe op school over soorten beroepen: in loondienst, handelaar, venter (ik wist niet dat het woord nog bestond) ... Toen juf Maritha vroeg wiens papa handelaar was, bleken er wel wat handelaars in de klas te zitten. PC-verkoper, groentenboer, ... Plotseling schoot het Kobe te binnen dat ik niet in loondienst werkte. Hij wist ook dat ik dagelijks inspiratie en nieuwe producten op internet zoek in opdracht voor bedrijven of organisaties. Hij stak zijn vinger op: mijn papa is ook handelaar, hij is een handelaar in ideeën. Hilariteit in de klas maar tenslotte overtuigde hij de klasgenootjes met een paar projecten waar ik het voorbije jaar mee bezig was. Er bleef volgens hem wel nog één verschil: mijn vader heeft geen rekken en etalage. Soms mag/wil Kobe ook meedenken. Als hij dan enthousiast met “de uitvinding” komt aandraven, informeert hij knipogend: hoeveel krijg je voor die zoekopdracht. Ik zwijg en lach terug maar één keer was zijn ruw idee een schot in de roos. Je weet wel: de onbevangen kijk van een kind. |
